تبلیغات
داغ شقایق ها(اشعار یاسر محمدی) - شعله آتش عشق(امام حسین)
تاریخ : شنبه 6 فروردین 1390 | 04:38 ب.ظ | نویسنده : یاسر محمدی(رسای)

سلام به همه دوستان خوبم. حدود یک ماه و نیم هست که این وبلاگ راه افتاده و ادامه یا عدم ادامه دادن این کار همه بستگی به حضور شما عزیزان و نظرات قشنگتون داشت. خب باور نمی کردم تو این مدت کوتاه این تعداد بهم لطف کنند و بیان و سربزنند یا نظر بدن. پس با دلگرمی بیشتری ادامه می دم امیدوارم که ثوابی از این کار نصیبم بشه چرا که شعر گفتن در مورد اهل بیت به ودیعه به من سپرده شده و آنچه هست از خود بزرگانیه که هممون دست نیاز سوی اونها دراز میکنیم. لازمه که از همه دوستانی که با نظرات قشنگشون تو این مدت بنده رو تنها نذاشتن تشکر کنم؛ اما گلایه ای از دوستان کپی پیستی دارم و بگم بنده هفته ای یکباربه روز میکنم تا بتونم بیشتر از مطالب رفقای دیگه استفاده کنم و نظر بدم نه اینکه برم و فقط اطلاعیه صادر کنم که به روزم.اونکه بخواد میاد و سر می زنه و با نظرات و انتقاداتش شادم می کنه و هرکس نخواد بیاد که ...  پس حضورتون خوشحالم میکنه. اینبار شعری در مورد امام حسین می ذارم چون یکی از دوستان تو نظراتی که دادند خواسته بودند در مورد امام حسین بنویسم.چشم این هم تقدیم به شما و همه دوستداران حسین بن علی(ع).

مرا آتش عشق تو به دل مجنون کرد

سوختم، آب شدم اشک مرا هم خون کرد

اشک غم ریزدم از شمع وجودم ارباب

شعله آتش عشقم مرا هم دریاب

شده جانم به خدا شمع و دلم پروانه

آتش شمع تویی که شده دل دیوانه

عشوه و ناز تو سوزانده همه بال و برش

گفت دل: سوز قشنگ است بگردم به سرش

«این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست

این چه شمعی است که جانها همه پروانه اوست»

گرچه تشبیه تو بر شمع نمودن عیب است

چون که خورشید به ندای دست تو قامت بست

خانه عشق بدون تو حسین ویران باد

میزبان خانه عشق منی باداباد

بگذار، اجانب که بگویند شده ام دیوانه

نام زیبای تو را نعره زنم مستانه

مست مستم ز غبار حرم و کوی حسین

جان من هم به فدای تاری از موی حسین

آنچه را کز تو بگفتم نشده حرف دلم

چون که با بار گناهم ز تو گویم خجلم

بس گناه بر تو «رسای» است که زنی دم ز حسین

پر ز عصیانم ولی عاشق بین الحرمین



نمایش نظرات 1 تا 30

  • سه ساله
  • حامل
  • ضایعات